Yazları köye gittiğimizde ilk işimiz bağın yolunu tutmaktı. Üzümler (I) olgunlaşmış, salkımlar dallara öyle bir ağırlık vermiş olurdu ki asmalar neredeyse yere değerdi. Dedem sepeti omzuna (II) alır, biz de peşinden koşardık. Bağdan dönerken elimizde kalan son salkımı çeşmenin (III) başında yıkar, gölgede oturup yerdik. Dönüş yolunda ayaklarımız tozdan bembeyaz olurdu. O akşamların tadını (IV) bugün bile unutamıyorum (V). Bu parçada numaralanmış sözcüklerin hangisi küçük ünlü uyumuna uymaz?

⌨ A–E: şık seç • Enter: kontrol et / ilerle • 0: boş geç